Gistermiddag had ik de brief in de bus liggen met de afspraak bij de plastisch chirurg.
Helaas, helaas, is dat net op het moment dat we in Oostenrijk zitten.
Ik dus vanochtend de stoute schoenen aangetrokken en de poli gebeld om de afspraak te verzetten. Het liefst naar voren, zodat ik voor de vakantie nog terecht kan.
Dat ging helaas niet lukken, het wordt pas helemaal aan het eind van september. Zo vervelend! Dan is er weer een maand extra voorbij.
Uiteindelijk heb ik gevraagd of ze me dan nu vast op de wachtlijst willen zetten, zodat er niet nog meer tijd verloren gaat, en HOERA, dat lukte!!
Ben erg opgelucht nu. Zoals het er nu naar uitziet ben ik dan volgend jaar maart/april aan de beurt voor de gecombineerde amputatie/reconstructie operatie.
Nu mijn best doen om een zo goed mogelijke conditie te hebben tegen die tijd, en hopen op een spoedig herstel.
Deze bloemen kreeg ik van Stephan van de week, ontzettend lief!!
Morgen zijn de mannen jarig, De oudste wordt 45 en de jongste alweer 18!
Alvast gefeliciteerd heren!! Weer iets om heel dankbaar voor te zijn.
Ik houd van jullie! Een hele fijne dag morgen.
Liefs, Elni
Sinds een aantal jaar heb ik een blog. Dat gaat voornamelijk over mijn handwerk projecten. Helaas moet ik beginnen aan een ander project: het overwinnen van een hele vervelende ziekte, namelijk borstkanker. Omdat ik weet dat er vele mensen meeleven en ik graag iedereen op de hoogte wil houden, maar soms vergeet wie ik nou wat heb verteld, nu een blog waarop ik de voortgang bijhoud. Dan kan ik zelf later ook terug lezen hoe alles gegaan is. Vragen en opmerkingen welkom!
donderdag 31 augustus 2017
woensdag 23 augustus 2017
De uitslag van de eerste controle
Gelukkig is er niets verdachts te zien op de MRI die gemaakt is van mijn overgebleven borst. Zolang ik nog een borst heb, blijft deze onder controle bij het ziekenhuis. Het ene half jaar een MRI en het andere half jaar een mammografie en echo. Dit keer is er een MRI gemaakt.
Nu wordt er een afspraak gepland bij de plastisch chirurg en met hem (of haar) gaan we overleggen over het vervolg traject.
Zoals ik er nu in sta, zal dat een amputatie van de linker borst met reconstructie van beide borsten zijn. Op het moment dat ik me aangemeld heb, zal de wachttijd een half jaar tot een jaar zijn.
Verder voel ik me langzaam aan mezelf weer worden. Begin weer zin te krijgen om dingen te ondernemen, maar merk wel dat ik niet te veel hooi op mijn vork moet gaan nemen. Het blijft een beetje aftasten.
Gisteren ben ik naar de schoonheidsspecialiste geweest, ik had een behandeling cadeau gekregen. Heel erg lief, en ik heb er erg van genoten.
In september gaan Stephan en ik nog even op vakantie. We hebben een (Landal) huisje gehuurd in Oostenrijk. Of eigenlijk een appartementje op dat park. Heerlijk, hopelijk kunnen we een beetje bijkomen en hebben we ook goed weer dan.
Ik ben dankbaar dat Jerom eindelijk zijn vakantie mag gaan vieren, hij heeft er zo lang naar uitgekeken. Ik hoop dat hij een geweldige tijd heeft en hij weer veilig thuiskomt.
Nu wordt er een afspraak gepland bij de plastisch chirurg en met hem (of haar) gaan we overleggen over het vervolg traject.
Zoals ik er nu in sta, zal dat een amputatie van de linker borst met reconstructie van beide borsten zijn. Op het moment dat ik me aangemeld heb, zal de wachttijd een half jaar tot een jaar zijn.
Verder voel ik me langzaam aan mezelf weer worden. Begin weer zin te krijgen om dingen te ondernemen, maar merk wel dat ik niet te veel hooi op mijn vork moet gaan nemen. Het blijft een beetje aftasten.
Gisteren ben ik naar de schoonheidsspecialiste geweest, ik had een behandeling cadeau gekregen. Heel erg lief, en ik heb er erg van genoten.
In september gaan Stephan en ik nog even op vakantie. We hebben een (Landal) huisje gehuurd in Oostenrijk. Of eigenlijk een appartementje op dat park. Heerlijk, hopelijk kunnen we een beetje bijkomen en hebben we ook goed weer dan.
Ik ben dankbaar dat Jerom eindelijk zijn vakantie mag gaan vieren, hij heeft er zo lang naar uitgekeken. Ik hoop dat hij een geweldige tijd heeft en hij weer veilig thuiskomt.
woensdag 16 augustus 2017
Vakantie tijd
Stephan en ik zijn er even tussenuit geweest. Twee nachtjes maar, maar het was wel heel fijn, zo'n minibreak.
Niet zo heel ver dit keer, naar Winterberg in het Sauerland in Duitsland.
Het ging heel goed, we hebben lekker kunnen ontspannen en hebben ook nog aardig wat stappen gezet. Het eten was inbegrepen, dus daar hoefden we niet meer naar om te kijken.
Niet zo heel ver dit keer, naar Winterberg in het Sauerland in Duitsland.
Het ging heel goed, we hebben lekker kunnen ontspannen en hebben ook nog aardig wat stappen gezet. Het eten was inbegrepen, dus daar hoefden we niet meer naar om te kijken.
Het hotel
We kwamen, al wandelend, langs een schietbaan, die ze gebruiken voor biatlon.
We liepen over een soort panoramabrug...
Zelfs het weer werkte wel mee. Toen we gingen lunchen begon het te spetteren.
Ik heb ook elke ochtend wat baantjes kunnen trekken in het zwembad van het hotel, dus die drempel ben ik ook weer over.
Ik kan echt zeggen dat het wat beter met me gaat, heerlijk gevoel hoor. Sinds een week of twee zit het echt in de lift.
Daar ben ik heel blij mee en heel erg dankbaar voor!
Vanmiddag heb ik een MRI routine onderzoek van de overgebleven borst. Die blijft onder verscherpte controle, zolang hij (of zij) er nog is.
Volgende week verwacht ik de uitslag.
Fijne week!!
Groeten, Elni
dinsdag 25 juli 2017
Nieuwe look
Ik moet er erg aan wennen....
Maar ik ben wel dankbaar dat mijn haar weer (zo snel) groeit!
Liefs, Elni
dinsdag 18 juli 2017
Afspraak met oncoloog
HVandaag ben ik met de bus naar het ziekenhuis getogen.

Eerst ben ik langs de verpleegafdeling gegaan met een bedankje voor alle goede zorgen.
Daarna een bakkie koffie bij de restauratie met mijn vader en Ans. Die moesten ook in 't ziekenhuis zijn.
Toen kwam Stephan en zijn we naar de juiste afdeling gelopen waar we met de oncoloog een onderonsje hadden gepland.
Dat was allemaal niet zo spannend. Over twee maande ga ik er nog een keertje heen om bloed te prikken en even kijken hoe hoe het dan gaat. Daarna volgt begin volgend jaar nog een scan om de botdichtheid te meten.
Nu zijn we even thuis en straks gaan we naar de school van Lonja om haar diploma uitgereikt te krijgen.
Al met al een drukke dag...
Hopelijk slaap ik daarna heeeeeeel goed!
Ik ben heel dankbaar dat ik weer op kan gaan knappen, het ergste is achter de rug!
Elni
zondag 9 juli 2017
Shampoo
Van de week heb ik voor het eerst mijn haar/stekeltjes met shampoo gewassen.
Een paar druppels was genoeg om twee of drie keer in te zepen....
Toen ik bij Albert Heijn deze flessen in de bonus zag staan, kon ik het niet nalaten een setje te kopen.
Hopelijk werkt het!
😀
Elni
dinsdag 4 juli 2017
Behandeling gestaakt
Afgelopen week kreeg ik het toch weer een stukje zwaarder met de chemo's en ben ik weer verder achteruit gegaan lichamelijk.
Vanochtend stond bloedprikken, een afspraak met de regieverpleegkundige en daarna de elfde chemokuur van de taxol gepland.
Na het bloedprikken en een lekker bakkie koffie, zijn we naar de mammapoli gegaan. De verpleegkundige had al snel in de gaten dat het lopen niet meer makkelijk gaat, en dat ik toch wel erg vermoeid oogde. Na een telefoontje en een kort overleg met de oncoloog is de chemo van vandaag en volgende week geschrapt.
Dus: ik ben nu klaar!
Wat raar is dat!
Nu hopen dat ik snel opknap en me weer een stukje beter ga voelen. Het kan echt wel een hele tijd gaan duren voor ik weer helemaal de oude ben, maar ik ben blij met elke procent verbetering!
Er zijn nog drie afspraken gemaakt: over een paar weken met de oncoloog om het traject af te sluiten, met de chirurg voor een controle van de andere borst ergens in augustus en dan nog een afspraak met de regieverpleegkundige over drie maanden om te zien hoe het dan me gaat en of zij nog iets kunnen betekenen voor me.
Ik ben dankbaar voor Gods nabijheid de hele afgelopen periode. En ook de wetenschap dat ik ook de komende tijd niet alleen hoef door te komen. De behandeling is dan nu wel klaar, maar ik ben er nog lang niet. Dat is best moeilijk om dat te aanvaarden en een plekje te geven. Maar gelukkig hoeft ik dat niet alleen te doen.
Groet, Elni
Vanochtend stond bloedprikken, een afspraak met de regieverpleegkundige en daarna de elfde chemokuur van de taxol gepland.
Na het bloedprikken en een lekker bakkie koffie, zijn we naar de mammapoli gegaan. De verpleegkundige had al snel in de gaten dat het lopen niet meer makkelijk gaat, en dat ik toch wel erg vermoeid oogde. Na een telefoontje en een kort overleg met de oncoloog is de chemo van vandaag en volgende week geschrapt.
Dus: ik ben nu klaar!
Wat raar is dat!
Nu hopen dat ik snel opknap en me weer een stukje beter ga voelen. Het kan echt wel een hele tijd gaan duren voor ik weer helemaal de oude ben, maar ik ben blij met elke procent verbetering!
Er zijn nog drie afspraken gemaakt: over een paar weken met de oncoloog om het traject af te sluiten, met de chirurg voor een controle van de andere borst ergens in augustus en dan nog een afspraak met de regieverpleegkundige over drie maanden om te zien hoe het dan me gaat en of zij nog iets kunnen betekenen voor me.
Ik ben dankbaar voor Gods nabijheid de hele afgelopen periode. En ook de wetenschap dat ik ook de komende tijd niet alleen hoef door te komen. De behandeling is dan nu wel klaar, maar ik ben er nog lang niet. Dat is best moeilijk om dat te aanvaarden en een plekje te geven. Maar gelukkig hoeft ik dat niet alleen te doen.
Groet, Elni
Abonneren op:
Posts (Atom)









