Toch geen reconstructie (voorlopig)

Stephan en ik zijn net op bezoek geweest bij de plastisch chirurg, dokter de Jong.

Die heeft alles bekeken, nog een collega gevraagd wat haar mening is en een afweging gemaakt op grond van zijn inzicht en ervaringen. Besloten is om voorlopig geen reconstructie te doen van welke methode dan ook.

De risico's zijn te groot in verband met mijn overgewicht.

Dit wordt nu weer teruggekoppeld met de chirurg van de mammapoli en ik ga nu weer ingepland worden voor een 'gewone' amputatie. Op dit moment weet ik niet op welke termijn dit zal zijn.

Mocht het me lukken om nog minstens 20 kilo af te vallen, mag ik de afdeling plastische chirurgie weer bellen en kan ik alsnog op de wachtlijst komen.

Dit bericht was natuurlijk best even slikken voor ons beiden, maar toch ben ik dankbaar dat ze niet zomaar wat gaan doen, maar toch het beste voor me willen.

Wanneer ik meer weet zal ik het weer delen,

Groeten, Elni

Op de fiets!

Gister had ik een dagje ziekenhuis.

Om half tien vertrok ik van huis, op de fiets (dat gaat redelijk goed, wat tof is dat!), richting ISALA.

Eerst bloedprikken, dat ging gelukkig in 1 keer goed, halleluja!!!

Toen tijd overbruggen met een bakkie cappuccino bij het restaurantje in het ziekenhuis. Na een uur konden we richting de oncoloog.

En, hoera, mijn bloedwaarden waren helemaal goed!
We hebben afgesproken om in januari elkaar weer te zien en dan een bot dichtheids scan te maken.

Na een uitgebreide lunch in de buurt (even weg uit het gebouw), was er 's middags een informatiebijeenkomst gepland over borst reconstructies.

Er waren een aantal dames die al geopereerd waren met verschillende methodes. We mochten ook zien wat het resultaat was en er werd veel over verteld. Later kwam ook nog een plastisch chirurg die nog meer kon vertellen over de verschillende mogelijkheden en vragen kon beantwoorden.

Half zes stapte ik weer op de fiets naar huis, waar Stephan gelukkig met eten thuiskwam, want mijn batterij was aardig leeg. Ik lag om acht uur al in mijn nest.

Maar al met al een waardevolle dag.

Komende vrijdag 29 september heb ik een persoonlijke afspraak met de plastisch chirurg. Even de neuzen dezelfde kant opzetten en kennis maken!

Fijn dat er mensen zijn van de verschillende borstkanker organisaties die deze informatie middagen drie keer per jaar organiseren. Deze dames waren van borstkanker.nl. Weer iets om heel dankbaar voor te zijn.

Tot (na) vrijdag, liefs, Elni

Met wat vertraging...

.... vanwege het overlijden en de uitvaart van mijn vader zijn Stephan en ik naar Oostenrijk vertrokken voor wat broodnodige tijd samen en wat rust na de hele heftige maanden dat we hebben gehad en de emotioneel zware dagen vorige week.

We hebben een leuk appartementje op een landal park. Dit was ons uitzicht vanochtend, het had gesneeuwd. Erg vroeg in het jaar en het is dus ook erg koud.

Gister waren we hoog op de berg, op 2600 meter, daar konden we niet wandelen, door de sneeuw en de wind en de kou.

Maar in het dal scheen de zon.

En hebben we heerlijk op het terras een soepje gegeten.

Thuis draait alles door met wat hulp van oma's. Nog een paar dagen dan rijden we op ons gemak weer terug naar Nederland. Tot die tijd doen we heel rustig aan, we zijn beiden niet echt fit helaas. 

Zwaaiiiii!!!

Ik ben heel dankbaar voor Stephan, die ons veilig hierheen heeft gereden. Voor de tijd die we samen kunnen doorbrengen. Voor de troost die hij geeft en dat hij er voor me is op mijn verdrietige momenten. 

Tot in Nederland, Elni 

verdrietig nieuws

Afgelopen vrijdag hebben we de verjaardag van Stephan en Jerom kunnen vieren. Helaas werden we 's nachts gebeld dat we naar het ziekenhuis moesten komen, omdat het met mijn vader niet goed ging.

Hij was al geruime tijd ziek, hij had blaas en prostaatkanker en ging erg achteruit de laatste weken.

Bij aankomst in het ziekenhuis werd al gauw duidelijk dat hij niet meer beter zou worden. Hij is niet meer bij bewustzijn gekomen en aan het eind van de ochtend, rond half twaalf is hij overleden.

Hieronder de rouwkaart.

En op de voorkant komt een mooie tekening van mijn vader.

Hij is twee jaar aan het vechten geweest tegen zijn kanker.

Papa, ik ga je missen.

Maar ik ben wel heel erg dankbaar dat verder lijden je bespaard is gebleven.

Zaterdag is de herdenkingsdienst en crematie.

Elni

plastisch chirurg

Gistermiddag had ik de brief in de bus liggen met de afspraak bij de plastisch chirurg.

Helaas, helaas, is dat net op het moment dat we in Oostenrijk zitten.

Ik dus vanochtend de stoute schoenen aangetrokken en de poli gebeld om de afspraak te verzetten. Het liefst naar voren, zodat ik voor de vakantie nog terecht kan.

Dat ging helaas niet lukken, het wordt pas helemaal aan het eind van september. Zo vervelend! Dan is er weer een maand extra voorbij.

Uiteindelijk heb ik gevraagd of ze me dan nu vast op de wachtlijst willen zetten, zodat er niet nog meer tijd verloren gaat, en HOERA, dat lukte!!

Ben erg opgelucht nu. Zoals het er nu naar uitziet ben ik dan volgend jaar maart/april aan de beurt voor de gecombineerde amputatie/reconstructie operatie.

Nu mijn best doen om een zo goed mogelijke conditie te hebben tegen die tijd, en hopen op een spoedig herstel.

Deze bloemen kreeg ik van Stephan van de week, ontzettend lief!!

Morgen zijn de mannen jarig, De oudste wordt 45 en de jongste alweer 18!

Alvast gefeliciteerd heren!! Weer iets om heel dankbaar voor te zijn.

Ik houd van jullie! Een hele fijne dag morgen.

Liefs, Elni

De uitslag van de eerste controle

Gelukkig is er niets verdachts te zien op de MRI die gemaakt is van mijn overgebleven borst. Zolang ik nog een borst heb, blijft deze onder controle bij het ziekenhuis. Het ene half jaar een MRI en het andere half jaar een mammografie en echo. Dit keer is er een MRI gemaakt.

Nu wordt er een afspraak gepland bij de plastisch chirurg en met hem (of haar) gaan we overleggen over het vervolg traject.

Zoals ik er nu in sta, zal dat een amputatie van de linker borst met reconstructie van beide borsten zijn. Op het moment dat ik me aangemeld heb, zal de wachttijd een half jaar tot een jaar zijn.

Verder voel ik me langzaam aan mezelf weer worden. Begin weer zin te krijgen om dingen te ondernemen, maar merk wel dat ik niet te veel hooi op mijn vork moet gaan nemen. Het blijft een beetje aftasten.

Gisteren ben ik naar de schoonheidsspecialiste geweest, ik had een behandeling cadeau gekregen. Heel erg lief, en ik heb er erg van genoten.

In september gaan Stephan en ik nog even op vakantie. We hebben een (Landal) huisje gehuurd in Oostenrijk. Of eigenlijk een appartementje op dat park. Heerlijk, hopelijk kunnen we een beetje bijkomen en hebben we ook goed weer dan. 

Ik ben dankbaar dat Jerom eindelijk zijn vakantie mag gaan vieren, hij heeft er zo lang naar uitgekeken. Ik hoop dat hij een geweldige tijd heeft en hij weer veilig thuiskomt.

Ook Lonja gaat later deze week nog een paar dagen weg. Veel plezier beiden! Geniet ervan.

Tot gauw, groet, Elni

Vakantie tijd

Stephan en ik zijn er even tussenuit geweest. Twee nachtjes maar, maar het was wel heel fijn, zo'n minibreak.

Niet zo heel ver dit keer, naar Winterberg in het Sauerland in Duitsland.

Het ging heel goed, we hebben lekker kunnen ontspannen en hebben ook nog aardig wat stappen gezet. Het eten was inbegrepen, dus daar hoefden we niet meer naar om te kijken.

Het hotel

We kwamen, al wandelend, langs een schietbaan, die ze gebruiken voor biatlon.

We liepen over een soort panoramabrug...

Zelfs het weer werkte wel mee. Toen we gingen lunchen begon het te spetteren.

Ik heb ook elke ochtend wat baantjes kunnen trekken in het zwembad van het hotel, dus die drempel ben ik ook weer over.

Ik kan echt zeggen dat het wat beter met me gaat, heerlijk gevoel hoor. Sinds een week of twee zit het echt in de lift.

Daar ben ik heel blij mee en heel erg dankbaar voor!

Vanmiddag heb ik een MRI routine onderzoek van de overgebleven borst. Die blijft onder verscherpte controle, zolang hij (of zij) er nog is.

Volgende week verwacht ik de uitslag.

Fijne week!!

Groeten, Elni